Cechy charakterystyczne dżdżownicy to: zaostrzony przód ciała, tył spłaszczony jest grzbieto-brzusznie. Środkowa linia grzbietowa wyznaczona jest przez czerwone grzbietowe naczynie krwionośne, osobniki dojrzałe płciowo mają jasne silnie rozszerzone siodełko a ostatni segment jest krótki i ciemniejszy niż poprzednie. Układ krwionośny jest zamknięty i składa się z naczyń podłużnych i łączących je naczyń okrężnych rozmieszczonych metamerycznie, dzięki obecności hemoglobiny krew jest czerwona. Przewód pokarmowy rozciąga się wzdłuż całego ciała, można w nim wyróżnić sześć odcinków. Geba prowadzi do jamy gębowej zajmującej trzy segmenty. Jej przedni odcinek tworzy wysuwalny fałd otaczający otwór gębowy i pełniący funkcję wargi. Narządy wewnętrzne dżdżownicy ze względu na położenie i przebieg, można zaklasyfikować do trzech grup. Są to narządy osiowe przebiegające wzdłuż całego ciała i należy do nich właśnie przewód pokarmowy, naczynia krwionośne podłużne i łańcuszek nerwowy. Innym typem są narządy metameryczne, powtarzające się w każdym segmencie, czyli metanefrydia, woreczki celomatyczne i poprzeczne naczynia krwionośne. Trzecia i ostatnia grupa to narządy leżące w segmentach wyspecjalizowanych - znajduje się tam układ rozrodczy.